TASOMACHI: Behind the Twilight

I primarily got this game because I'm a big fan of Ujico*, what I got was a quaint and fun little platformer collectathon in the same vein as Mario Odyssey. It's charming, the art is beautiful, and the music is great. $20 feels a little pricey, but I'd say it was worth it!

It's a hit or miss, but I fairly liked this game. Overall vibe is pretty chill. Just go around collecting sources and currency. Movement is fairly slow in the beginning til you unlock all your powers; which, I recommend getting them as early as possible. Once you unlock all your powers you can do some movement techniques that accelerate your speed around the map pretty quickly; though, it does feel like skating on ice. I mostly used controller throughout my playtime so I recommend using a controller if you have one. I wouldn't recommend paying full price cause this game feels more like a concept and experimental. If you like collecting and running around wasting your time finding things then by all means get it. Otherwise I'd steer clear and find a more entertaining game worth your time.

Tasomachi : 8 / 10 ถ้ากำลังมองหาเกมแนวเล่นเรื่อยเปื่อยเสพบรรยากาศ + platformer เกมนี้ตอบโจทย์ค่ะ! เนื้อเรื่อง : “ยูคุโมะ” เด็กสาวที่ออกเดินทางด้วยบอลลูนไปตามสถานที่ต่าง ๆ แต่เมื่อมาถึงหุบเขาอันเป็นที่ตั้งของ “Silent Village” ก็ได้เกิดเหตุไม่คาดฝันจนทำให้บอลลูนของเธอตกลงมาที่หมู่บ้านแห่งนี้ และเมื่อเธอออกสำรวจ ก็ได้พบว่าที่นี่ไร้เงานของมนุษย์อย่างสิ้นเชิง ยูคุโมะพบเพียงสิ่งมีชีวิตที่คล้ายแมวพูดได้ เจ้านั่นแนะนำตัวว่าชื่อ “โคงาระ” เป็นสิ่งมีชีวิตเผ่าเนซุที่แต่เดิมนั้นอาศัยอยู่กับเจ้านายที่เป็นมนุษย์ในหมู่บ้าน แต่ต่อมาเกิดเหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้ “ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์” ที่คอยแผ่พลังปกปักษ์หมู่บ้านปนเปื้อนจนทำให้หมู่บ้านและเมืองต่าง ๆ ถูกปกคลุมด้วย “ม่านหมอกสนธยา” และผู้คนได้ย้ายออกไป นี่เองจึงเป็นจุดเริ่มต้นการผจญภัยในเกม เนื้อเรื่องเกมนี้เปิดมาได้น่าสนใจมาก ๆ และเมื่อเล่นไปเรื่อย ๆ วิธีที่เกมนำเสนอเรื่องราวนั้นจะเป็นการบอกเล่าผ่านเผ่าเนซุตัวอื่น ๆ และเอกสารที่วางอยู่ตามฉาก ซึ่งรายละเอียดนั้นแม้จะมาเป็น text เสียมากแต่บอกเลยว่ามันมี potential สูงมากที่จะขยายออกไปมากกว่านี้ (หรือจะสร้างภาคต่อเลยก็ยังได้) แต่น่าเสียดายที่วิธีนำเสนอนั้นแอบซ้ำซากไปนิดนึง เพราะนอกจากวิธีอ่านเนื้อเรื่องที่บอกไปข้างต้น เกมก็ไม่มีการนำเสนออะไรที่แตกต่างอีกเลย ภารกิจของเกม : เกมนี้จะเน้นการออกสำรว…

A fun collect-athon adventure that has a very chill atmosphere and is quite pretty. Though there are some rough edges, the parkour, exploration, and activities were engaging, if a bit basic. The "story" is just background setup; the pretty environments and music are the real standouts. I am glad I finally got around to playing it after it had been sitting in my wishlist for years.

this game feels like a playable dream. mechanics-wise it is clearly nocras's first foray into game development, and overall it gives the impression of a beta (sometimes, alpha) build, which i initially didn't love. the protag, for example, doesn't emote or even blink; but i'm feeling charitable, so let's just call that an attempt to make her doll-like. weirdly, the more i played it, the more i was able to think of even that as part of the Experience(tm); even finding this game in the back room of PLAYISM's publishing catalogue felt a little surreal. strange to think i had not known about this game for 5 entire years. nocras has a clear talent for illustrating strange and beautiful landscapes; browsing through what works i could find on the internet, so many of them remind me of recurring locations in my own dreams that i still remember pretty vividly today. TASOMACHI does feel like an interactive version of their art, and i saw somewhere a reviewer called the vibe "ghibli-esque", though i would argue that it specifically emulates Spirited Away and Boy & The Heron's lonely environments more than other ghibli works'. i am pretty fascinated with this weird little game! there's not…

The game is BEAUTIFUL. The environments are gorgeous and super fun to explore and take in all the sights. Each map is compact and once you've unlocked all the movement it takes just a few moments to get anywhere that catches your eye. The aesthetics are neo-fantasy mixed with East Asian themes, think wandering around an empty town which should be packed full of people, but filled with vending machines, airships, cherry blossoms, narrow alleyways, paper lanterns, pagodas and talking cats. AKA the purrfect aesthetic. It is short and you can beat it in an afternoon. I beat it in around 6 hours but spent a little more time collecting things. This means you never get tired of an area, even if you're backtracking a few times to complete the collectathon. The "puzzles" are not hard, either timing or trying each option will get you through in just a few tries, which for this type of game is what I wanted, not some difficult platforming. The game isn't perfect, the music in a couple areas, particularly the first challenge area, doesn't fit and is kind of grating to hear on repeat. But the majority of the tracks are relaxing chill vibes that I'd never really tire of. The mechanics/feel o…