Call of Cthulhu: Shadow of the Comet

Get past the clunky controls and opaque puzzles, and this classic Lovecraftian adventure is worth it for Illsmouth's damp, oppressive atmosphere alone. Even its unfriendliness feels less like a flaw and more like another piece of the Cthulhu Mythos.

Hard to recommend this game in this day and age. If Shadow of the Comet is known as dear classic of the 90's point & click era, it is definitely a product of its time, complete with tiresome mechanics asking a pixel-perfect placement to interact with objects, cryptic puzzles with no rhyme nor reason, nonsensical plot points and an intrigue that devolves ultimately into a Lovecraftian boss rush. This "port" being a simple ISO emulated (poorly) under DOSBox doesn't do the game any favor either. As it stands, this Shadow of the Comet is a piece of video game history that only the most nostalgic or curious retro-gamers would want to (re)discover.

This is definitely an aged game and has some tank controls and the like; however, it does have that charm and gold that I am always looking for in these type of adventure games. It is difficult and the controls are tough to learn but once you play for an hour or so, it gets easier and more natural. This is definitely a game I would recommend to towards that like slow burners and I am one of them! This is making me want to run a Call of Cthulhu TRPG session again. Good stuff and just got on the 2nd Day of the game, and I am loving it! Check it out!

Call of Cthulhu: Shadow of the Comet is a classic Lovecraftian adventure that still delivers where it counts. Yes, it’s dated, but compared to many point & click games of its era, it’s a bit less cumbersome and easier to settle into. The real strength here is the story: a slow-burn mystery set in a deeply unsettling version of New England, packed with paranoia, cult intrigue, and that signature creeping dread. It does a great job capturing Lovecraft’s tone without feeling like a shallow reference fest, letting the horror build naturally through exploration and dialogue. The atmosphere is thick, the world feels cohesive, and the narrative pulls you along in a way many games of the time struggled to achieve. It’s not without its rough edges, but if you’re into classic adventure games or cosmic horror, this is an essential piece of the genre’s history that still holds up surprisingly well.

შესავალი: ერთ-ერთი ძველი თამაშია, რომელთანაც ბავშვობაში შეხება არ მქონია. მაგრამ, ლავქრაფთისეული სამყაროს გამო, ჩემთვის აუცილებლად გამოსაცდელი იყო. საინტერესო და ოდნავ განსხვავებულია, თუმცა უამრავი ხარვეზით. თამაშის მსვლელობა: ზოგადად ყველაფერი სათავგადასავლო ჟანრის ჩარჩოებში ჯდება, თუმცა მცირე სხვაობებით. ბევრად ნაკლები რამ არის ასაღები და უფრო პირდაპირი ურთიერთქმედებაა გარემოსთან. თუმცა დიდი ნაკლი აქვს თამაშს - სიკვდილი. ანუ ზოგადად თამაშში სიკვდილი კი არაა ნაკლი, არამედ თუ რა ფორმით ხდება. სანამ პირველი სიკვდილის შესაძლებლობა მოგეცემა, რამდენიმე საათი შეიძლება დახარჯო და იმდენად მოულოდნელი და იმედგამაცრუებელია, რომ შეიძლება მეორედ აღარც დაიწყო. გამომდინარე იქიდან, რომ არ იცი როდის რა მოგკლავს, ყველაფრის "შემოწმებას" ვერ რისკავ და თუ დაგავიწყდა რომ ჩვეულებრივმა დიალოგმაც კი შეიძლება მოგკლას და არ შეინახე, კვლავ ნათამაშებ საათებს დაკარგავ. აღარაფერს ვიტყვი უამრავ ხარვეზზე და ურთიერთ აცილებულ ხმასა და ანიმაციაზე. ვეჭვობ რომ სხვა ბაგებიც იქნებოდა, რაც უბრალოდ ვერ შევამჩნიე. შესახედაობა: ერთი მხრივ ლამაზი თამაშია, თუმცა ხედები საკმაოდ თავგზის ამბნევია და ხან და ხან ვერც კი ხვდები, რომ რომელიმე მიმართულებით წასვლა შეგეძლო. მრავალფეროვანი გარემოს ნახვა შეგვიძლია, თუმცა ქალაქის მოცულ…

This is one of the best hidden gems in the adventure genre, even if it needs to be looked at beyond the first impression, and definitely approached with patience. The daytime sky you see upon arriving in Illsmouth looks quite cheesy (it fares better at other times of day) and, most importantly, the game was not built with a mouse in mind. It is not a complicated interface, but it was an odd and inexplicable choice even back in 1993; the only saving grace is the dotted line that appears to indicate when an object that can be picked up is near the protagonist. This CD version adds a mouse interface but, while a laudable attempt to fix a mistake, it is clearly slapped onto what was already there, making it still better handled with the keyboard at times; the character cannot even move diagonally, making the occasional chase or escape sequences very awkward, not to mention a labyrinth where you will likely need some save scumming. This version is also voiced but, given the quality of the voice acting, I can only recommend going into the options at the first opportunity and leaving only the text. If you can look past the interface and get used to it, you will be immersed in a great m…